Mała
dygresja kulinarna
Mamy złotą polską jesień, jakiej już bardzo dawno nie
widziałam, Pierwszego listopada stałam na cmentarzu, a złote liście tańczyły na
wietrze. Słońce daje nam w tym roku tak niesamowite, nasycone barwy, że dzień,
który powinien być smutny lub przynajmniej wypełniony melancholią, w jednej
chwili narysował na mojej twarzy uśmiech.
Tak ciepłe, listopadowe temperatury i mgły schodzące wieczorami,
przynoszą mi na myśl wszystkie jesienie spędzone we Włoszech. Na samym południu
Lombardii, jesień ma złoto- bordowo- brunatne barwy. Trzeba się tam cieszyć z
ostatnich dochodzących nas promieni słonecznych, bo już wkrótce bardzo gęste,
szare i mokre w dotyku mgły zasłonią nas od nich na długie tygodnie.
Wraz z obniżającą się temperaturą, w powietrzu zaczynają się unosić
zapachy, grzanego wina, prażonych kasztanów oraz gorącej czekolady. Tą ostatnią
można wypić, lub „zjeść” bo podawana jest w cudownie gęstej postaci w niemal
każdym barze. Czekolada, jej szlachetny smak i ogrzewający serce aromat będą
nam towarzyszyć przez wszystkie chłodne miesiące od jesieni, aż do wiosny. Mając
ochotę na coś mocniejszego, z łatwością wyszukamy na tradycyjnych straganach
św. Łucji gęste i mocne;) likiery czekoladowe a już za nieco ponad miesiąc
będziemy też polewać świątecznego Pandoro lub Panettone, czyli tradycyjne baby
bożonarodzeniowe, tym cudem w kolorze brązu.
Łatwo jest więc sobie wyobrazić, z czym w mojej głowie kojarzy się
jesień i dlaczego tort na który się wczoraj skusiłam jest aż tak przesycony tym
przepysznym składnikiem.
Tort mocno czekoladowy został przeze mnie wyciągnięty prosto z mojej
włoskiej książki kucharskiej jest dla tej kuchni zarazem troszkę nietypowy, ale
za razem potrafi świetnie ująć najważniejsze aspekty południowo-europejskiego
cukiernictwa.
Odwrotnie do naszej wykwintnej tradycji wypieków, gdzie zasada im więcej
tym lepiej, przyprawia panie domu o siwe włosy; tam stawia się przede wszystkim
na proste ciasta i ciasteczka bez masy. Z drugiej strony niezmiennie króluje
zabaione, crostata z konfiturą lub owocami, a jeśli krem to np. na bazie
ricotty lub mascarpone. I jeśli mówię że jakiś składnik króluje, to mam na
myśli, że nie łączy się z niczym innym; po prostu siedzi i rządzi ( zabaione
rulez! :P )
To, co kocham w tradycyjnej włoskiej kuchni, to łączenie ze sobą
prostych, nieprzekombinowanych składników wysokiej jakości oraz szybkość
wykonania co w sumie daje piorunujący efekt. Taki właśnie jest ten tort;
dziecinnie prosty i bardzo czekoladowy.
Torta al cioccolato = Tort ( mocno ) czekoladowy
Do przygotowania ciasta potrzeba:
4 jaja
150g gorzkiej czekolady
170g mąki
150g cukru
80g masła
Szczypta soli
W rondelku rozpuścić czekoladę z masłem, mieszając do uzyskania
jednolitej konsystencji. Odstawić na chwilę do ostygnięcia.
Zmiksować jaja (całe) z cukrem, dodać mąkę oraz przestudzoną czekoladę.* Miksować wszystko przez 1 minutę.
*ja dodałam płaską łyżeczkę
proszku do pieczenia, jakoś nie ufając że to tak samo z siebie wyrośnie :P
Nalać ( raczej przenieść bo ciasto jest bardzo gęste) do tortownicy
nasmarowanej masłem i oprószonej mąką.
Piec przez 30 minut w temperaturze ok. 160-170* C
Książka mówi, że to dozy na tortownicę o średnicy 28-30 cm, ja użyłam
mniejszej 22cm nic nie zmieniając…
Do przygotowania kremu potrzeba:
200g gorzkiej czekolady
250 g śmietanki 30%
100 g masła
Tym razem rozpuszczamy czekoladę w śmietance. Pozostawiamy do
ostygnięcia na 10 minut. Zaczynamy miksować miękkie masełko, a następnie
dodajemy krem czekoladowo-śmietankowy. Miksujemy do momentu gdy wszystko się
nam ładnie połączy.
Upieczone ciasto po ostygnięciu, przekrawamy wzdłuż i smarujemy ¾
naszego mocno czekoladowego kremu. Pozostałą cześć rozprowadzamy na górze.
Przepis radzi by wierzch dodatkowo udekorować płatkami czekolady (znowu
czekolady?!), ale według mnie doskonale sprawdzą się też np. wiśnie z nalewki
:)
Wszelkie udoskonalenia i ciekawe pomysły mile widziane1 SMACZNEGO!
smaczie wygląda!
RispondiEliminasmacznie napisane , ale w 100 procentach ocenie gdy spróbuje :)
RispondiElimina